Słoń afrykański

Jak rozpoznać słonia afrykańskiego?

Nie pomylisz go z żadnym innym zwierzęciem, ale dwa szczegóły powiedzą ci, na kogo patrzysz. Samce osiągają od 3 do 4 metrów w kłębie i od 5 do 8 ton, samice od 2,5 do 3,5 metra i od 3 do 4,5 tony. Obie płcie mają ciosy, grubsze u samców, i bardzo duże uszy, które działają jak chłodnice. Stado to rodzina prowadzona przez najstarszą samicę, matriarchę, z jej córkami i ich młodymi. Samotne zwierzę to prawie zawsze dorosły samiec, który żyje osobno i dołącza do samic w czasie godów.

Jak żyje słoń afrykański?

Słoń je przez dużą część dnia: trawy, liście, korę i owoce. Musi też pić codziennie i to wyznacza jego wędrówki. W porze suchej rodziny ściągają nad stałe rzeki, takie jak Tarangire czy Wielka Ruaha, a z nadejściem deszczów się rozchodzą. Stare samce z Ngorongoro, o ogromnych ciosach, żyją w lesie Lerai. Samice zostają przez całe życie w grupie matki, a młode samce odchodzą z niej w wieku dojrzewania, żeby żyć samotnie albo we własnym gronie.

Gdzie i kiedy zobaczyć słonia na safari?

W Tanzanii parkiem słoni jest Tarangire. Od czerwca do października setki słoni codziennie schodzą do rzeki i na bagna Silale. W Ruaha kopią wtedy w suchym korycie rzeki Wielka Ruaha, żeby dostać się do wody. W Nyerere o tej samej porze oglądasz z łodzi, jak późnym popołudniem piją z rzeki Rufiji. W Serengeti i nad jeziorem Manyara zobaczysz je przez cały rok, w lasach akacjowych.

W Kenii słonie z Amboseli spędzają najgorętsze godziny na bagnach. W Tsavo East, pokryte czerwoną ziemią, pod koniec przedpołudnia przychodzą gęsiego do wodopojów. W Samburu schodzą pić do rzeki w środku dnia, od czerwca do października i od grudnia do marca.

W RPA, w Addo, żyje ponad 600 słoni, które w środku dnia schodzą do wodopoju Hapoor. W Parku Krugera są wszędzie, a na północy jest ich dużo. Do rodziny możesz powoli podjechać z wyłączonym silnikiem, a o dystansie decyduje matriarcha. Jeśli rozkłada uszy, wycofaj się.

Czy słoń afrykański jest zagrożony?

W 2021 roku IUCN uznała słonia sawannowego za gatunek zagrożony. W 1979 roku w Afryce żyło ich 1,3 miliona, a w 2014 roku około 352 000, po spadku o 30% w ciągu siedmiu lat, który spowodowało kłusownictwo dla kości słoniowej. Od 2009 do 2014 roku Tanzania i Mozambik straciły połowę słoni, a najbardziej ucierpiał rezerwat Selous, dziś Nyerere. Od tamtej pory liczebność w parkach powoli rośnie, a zamknięcie chińskiego rynku kości słoniowej w 2018 roku zmniejszyło popyt.